Εδώ μεταφράζουμε ένα πολύ αποκαλυπτικό άρθρο του Jon Rappoport σχετικά με την εξαπάτηση ασθενειών και ιών, το οποίο αμφισβητεί πολλές από τις «ιατρικές αλήθειες» που οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν αδιαμφισβήτητες.

Yahoo News, 3 Ιουλίου 2015, ο Έμπολα επιστρέφει στη Λιβερία: Από πού προέρχονται και πώς μπορεί να εξαπλωθεί; (Ο Έμπολα επιστρέφει στη Λιβερία - από πού προήλθε και μπορούσε να εξαπλωθεί ):

Η επιστροφή του Έμπολα στη Λιβερία, με τρεις νέες περιπτώσεις που αναφέρθηκαν αυτήν την εβδομάδα σε μια χώρα που κηρύχθηκε απαλλαγμένη από τον Έμπολα, είναι ανησυχητική και εγείρει ερωτήματα σχετικά με το αν η Λιβερία είχε πραγματικά απαλλαγεί από την ασθένεια.

Αγαπητέ αναγνώστη, μπαίνουμε σε βαθιά νερά.

Αυτό δεν αφορά μόνο τον Έμπολα . Ασχολείται με ολόκληρη τη δομή της ψευδούς ιατρικής πραγματικότητας. Και αυτή η ψευδή πραγματικότητα ξεκινά με την αλαζονική διαβεβαίωση ότι αυτό που σκοτώνει μεγάλο αριθμό ανθρώπων είναι ένας ιός. Οι «ειδικοί» παρουσιάζονται ως ένα ενοποιημένο μέτωπο. Ισχυρίζονται ότι οι δοκιμές τους για αυτούς τους ιούς είναι σωστές, καθαρές και εξαιρετικά χρήσιμες. Ναι, οι δοκιμές είναι χρήσιμες για φαρμακευτικές εταιρείες που κάνουν φάρμακα που ισχυρίζονται ότι σκοτώνουν ιούς και εμβόλια που ισχυρίζονται ότι παρέχουν ανοσία σε αυτούς τους ιούς.

Όμως, όπως έχει δείξει πολλές φορές σε προηγούμενα άρθρα η Rappoport, αυτές οι δοκιμές ανίχνευσης ιών (συγκεκριμένα PCR, αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης) δεν είναι καθόλου ακριβείς .

 

Ακόμα χειρότερα: είναι άσχετα ...
 

 

Και κρύβουν το γεγονός ότι η πραγματική απομόνωση του ιού, που λαμβάνεται από το ανθρώπινο σώμα, δεν γίνεται στην πραγματικότητα.

Τι σημαίνει πραγματικά "απομόνωση ενός ιού";

Ο άμεσος τρόπος απομόνωσης ενός ιού, για παράδειγμα, συνίσταται στην εξαγωγή ασθενών ιστών από έναν άνθρωπο, και από τον διαχωρισμό αυτού που είναι πιθανός ιός από το μη ιικό υλικό. Στη συνέχεια, λαμβάνονται φωτογραφίες ηλεκτρονικού μικροσκοπίου για τον πιθανό ιό.

 

Αν κοιτάξουμε τις εικόνες που ελήφθησαν, θα δούμε πολλά και πολλά από τον ίδιο ιό.

 

Έτσι, φτάσαμε εδώ, δεν θα αντιμετωπίσουμε την υπόθεση του τι θα μπορούσε ή δεν θα μπορούσε να είναι ένας ιός: σίγουρα θα τον δούμε, μπροστά στα μάτια μας.
 

 

Αυτή είναι η άμεση μορφή ενός ιού από ένα ανθρώπινο σώμα. Δεν είναι μια έμμεση, ελαττωματική και άσχετη απόδειξη που μπορεί να παρέχει εσφαλμένα δεδομένα. Η φυσική απομόνωση του ιού είναι αυτό που πρέπει να γίνει για να αρχίσει να λέει ότι ένας ιός μπορεί να είναι η αιτία μιας ασθένειας.

Αλλά αυτή είναι μια μέθοδος που σπάνια χρησιμοποιείται. Επί του παρόντος, η μέθοδος PCR χρησιμοποιείται παντού, προκαλώντας εσφαλμένα συμπεράσματα.

Ας δούμε μερικά παραδείγματα περιπτώσεων στις οποίες μια ασθένεια έχει αποδοθεί στην παρουσία ενός ιού, αλλά το συμπέρασμα ήταν εντελώς λάθος.
 

 

Πίτερ Ντόσι
 

Ο Peter Doshi , δημοσίευσε ένα άρθρο στο BMJ (πρώην British Medical Journal) με τον τίτλο, Flu - Vaccine Marketing by marketing Disease ( Influenza - Marketing by Marketing Disease Vaccine ):

"Κάθε χρόνο, εκατοντάδες χιλιάδες άτομα με αναπνευστική γρίπη δοκιμάζονται στις ΗΠΑ. Από αυτούς που δοκιμάστηκαν, κατά μέσο όρο το 16% βρέθηκε να έχει θετικά ίχνη του ιού της γρίπης."

Μετάφραση: 84% των ατόμων που έχουν διαγνωστεί με τη γρίπη, δεν έχουν ιούς γρίπης. Κάθε χρόνο ...

Αυτό σημαίνει ότι ο ιός της γρίπης δεν υπάρχει.

Ακολουθεί μια άλλη αναφορά στο Doshi του Δεκεμβρίου 2005 ( Οι αριθμοί θανάτου από τη γρίπη των ΗΠΑ είναι περισσότερο PR από την επιστήμη ), επίσης στο BMJ Online, (BMJ 2005; 331: 1412):

«Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία από το CDC (Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων), η« γρίπη και η πνευμονία »σκότωσαν 62.034 άτομα το 2001. 61.777 από τους θανάτους οφείλονταν σε πνευμονία και 257 γρίπης, και σε μόνο 18 περιπτώσεις αυτών των θανάτων από γρίπη, ο ιός της γρίπης θα μπορούσε να αναγνωριστεί θετικά. "

18 περιπτώσεις θανάτων από γρίπη.
 

 

Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις, το CDC έχει δηλώσει ότι 36.000 Αμερικανοί πεθαίνουν από τη γρίπη κάθε χρόνο.

Ωστόσο, όπως έχουμε δει, μόνο δείγματα αίματος από 18 από τους ασθενείς έδειξαν κανένα σημάδι παρουσίας του ιού της γρίπης. Δεν πρόκειται για χειραγώγηση δεδομένων;

Εξετάστε την περίπτωση μιας άλλης ασθένειας: Pellagra . Στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα, στις ΗΠΑ, υπήρχαν τρία εκατομμύρια περιπτώσεις Πελλάγρα και 100.000 άνθρωποι πέθαναν.


 

 

Επηρεάζεται από την Pellagra
 

Ερευνητές από υπηρεσίες υγείας επέμειναν ότι έπρεπε να υπάρχει ένα μικρόβιο που ήταν η αιτία αυτής της ασθένειας. Και το έψαξαν ξανά και ξανά.

Εν τω μεταξύ, άλλοι ερευνητές ανακάλυψαν ότι το Pellagra οφείλεται κυρίως σε ανεπάρκεια νιασίνης ή βιταμίνης Β3. Εκείνοι που τόλμησαν να υποβάλουν έναν τέτοιο ισχυρισμό ωθήθηκαν στο παρασκήνιο.

 

Η επίσημη επιστήμη είπε:

"Είναι ηλίθιοι, αγνοήστε τους."

Τέλος, μετά από 100.000 θανάτους, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν περιττοί, οι «ειδικοί» κατέληξαν απρόθυμα να παραδεχτούν ότι,

"Πράγματι, η ασθένεια οφείλεται σε ανεπάρκεια νιασίνης"

Πριν από πενήντα χρόνια, στην Ιαπωνία σημειώθηκε μαζική εκδήλωση διαταραχής του νευρικού συστήματος. Ονομάστηκε SMON (υποξεία μυελο-οπτική νευροπάθεια). Δεκάδες χιλιάδες περιπτώσεις, πολλοί θάνατοι. Οι άνθρωποι ήταν σε αναστάτωση. Οι ερευνητές είπαν ότι έπρεπε να αναζητήσουν έναν ιό, επειδή ήταν η αιτία της νόσου. Και το κάνουν έτσι. Και το έκαναν ξανά και ξανά. Έπρεπε να είναι ένας ιός. Ενάντια στη γενική αντίθεση, μια μικρή ομάδα ερευνητών πρότεινε δημόσια μια διαφορετική απάντηση. Σύμφωνα με αυτούς, το SMON ήταν το αποτέλεσμα ενός φαρμάκου Ciba-Geigy που πωλήθηκε για την ανακούφιση της γαστρεντερικής δυσφορίας. Αυτό το φάρμακο ήταν η κλιοκινόλη .






 

 

Τέλος, η υπόθεση παρουσιάστηκε στα δικαστήρια, αποδείχθηκε ότι αυτό συνέβη και η Ciba έπρεπε να καταβάλει μεγάλη αποζημίωση για τις ζημίες.

Επομένως, δεν ήταν ιός. Παρόλο που όλοι πίστευαν ότι ήταν. Παρά το γεγονός ότι οι "ειδικοί",

"Ήξεραν θετικά ότι ήταν."

Ας πάρουμε ένα άλλο παράδειγμα.

Ο Τζιμ Γουέστ έγραψε ένα άρθρο για το Ίδρυμα Weston A. Price ( Η επιδημία SARS - Οι ιοί παίρνουν το ραπ για βιομηχανικά δηλητήρια ; ) σχετικά με την επιδημία SARS:

Μια εσωτερική πηγή, ο Δρ Frank Plummer, αποκάλυψε το μυστικό:

"Ο σκηνοθέτης είπε στο περιοδικό The Scientist ότι το μυθιστόρημα κορανοϊού που εμπλέκεται ως η αιτία της νόσου μπορεί ασφαλώς να βρεθεί στο περιβάλλον, αλλά είναι απίθανο να είναι ο αιτιολογικός παράγοντας της νόσου.

 

Ο Frank Plummer είναι διευθυντής του Καναδικού Εθνικού Εργαστηρίου Μικροβιολογίας στο Γουίνιπεγκ. "

Ο Plummer δήλωσε,

Διαπιστώνουμε ότι ορισμένοι από αυτούς που έχουν πληγεί και έχουν όλα τα συμπτώματα της νόσου SARS είναι αρνητικοί για τον ιό SARS. Είναι κάπως προβληματικό.

 

Οι ποσότητες ιών που βρίσκουμε, όταν τις βρούμε, είναι τόσο μικρές που είναι ανιχνεύσιμες μόνο με πολύ ευαίσθητες δοκιμές PCR.

 

Στην πραγματικότητα, ακόμη και όταν εντοπίστηκαν ίχνη ιού που πιστεύεται ότι προκαλούν SARS σε ασθενείς, η ποσότητα ήταν τόσο μικρή που δεν υπήρχε τρόπος να καθοριστεί εάν θα μπορούσε να προκαλέσει την ασθένεια. Ο Frank Plummer παραδέχτηκε τελικά ότι το ποσοστό των περιπτώσεων SARS στις οποίες υπήρχε ο ιός ήταν σχεδόν μηδέν. Μετάφραση:

Η νόσος του SARS δεν ήταν ιικής προέλευσης.

Ας ρίξουμε μια άλλη αναφορά, η οποία ρίχνει πολύ περισσότερο φως στο τι σημαίνει πραγματικά το ζήτημα «απομόνωση ενός ιού».
 

 

Είναι ένα απόσπασμα από μια συνέντευξη της δημοσιογράφου Κριστίν Τζόνσον , με τίτλο " Υπάρχει HIV ; - Υπάρχει HIV " με τη Δρ Ελένη Παπαδόπουλο , βιοφυσική που ηγείται μιας ομάδας επιστημόνων που μελετούν το HIV / AIDS στο Περθ της Αυστραλίας . Κατά την τελευταία δεκαετία, ο Παπαδόπουλος και οι συνεργάτες του έχουν δημοσιεύσει πολλές επιστημονικές εργασίες που αμφισβητούν την υπόθεση για το HIV / AIDS. Αυτό είναι ένα σύντομο απόσπασμα από τη συνέντευξη, που δημοσιεύτηκε στο primitivism.com :




 

 

Δρ. Ελένη Παπαδόπουλος
 

CJ (Christine Johnson): Είναι ο ιός HIV (ανθρώπινη ανεπάρκεια ανεπάρκειας) η αιτία του AIDS;

ΕΠΕ (Παπαδόπουλος): Δεν υπάρχει απόδειξη ότι ο HIV προκαλεί AIDS.
 

CJ: Γιατί όχι;

EPE: Για πολλούς λόγους, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι δεν υπάρχει απόδειξη ότι υπάρχει πραγματικός HIV.
 

CJ: Δεν είπαν ο Luc Montagnier και ο Robert Gallo ότι είχαν απομονώσει τον ιό HIV στις αρχές της δεκαετίας του '80;
 

 

Ο Robert Gallo και ο Luc Montanier
 

EPE: Όχι. Στα άρθρα που δημοσιεύθηκαν στο Science από τις δύο ερευνητικές ομάδες, δεν υπάρχουν στοιχεία για την απομόνωση ενός ρετροϊού από ασθενείς με AIDS ...
 

CJ: Ισχυρίζονται ότι απομόνωσαν έναν ιό.

ΕΠΕ: Η ερμηνεία των δεδομένων μας είναι διαφορετική. Για να αποδείξετε την ύπαρξη ενός ιού πρέπει να κάνετε τρία πράγματα. Πρώτα, αναπτύξτε κύτταρα και βρείτε ένα σωματίδιο που πιστεύετε ότι μπορεί να είναι ιός. Προφανώς, τουλάχιστον, αυτό το σωματίδιο πρέπει να είναι παρόμοιο με έναν ιό. Δεύτερον, πρέπει να επινοήσετε μια μέθοδο απόκτησης αυτού του σωματιδίου από μόνη της, έτσι ώστε να μπορείτε να το διαλύσετε και να το αναλύσετε σωστά. Τότε πρέπει να αποδείξετε ότι το σωματίδιο μπορεί να κάνει πιστά αντίγραφα του εαυτού του. Με άλλα λόγια, μπορεί να αναπαραχθεί.
 

CJ: Δεν μπορείτε απλώς να εξετάσετε ένα μικροσκόπιο και να πείτε ότι υπάρχει ένας ιός στις κουλτούρες;
 

 

EPE: Όχι, δεν μπορείς. Όχι όλα τα σωματίδια που μοιάζουν με ιό είναι στην πραγματικότητα ιοί.
 

CJ: Λοιπόν, τι έκανε το λάθος στην έρευνα για το AIDS;

EPE: Δεν είναι τόσο μεγάλο ζήτημα του τι έχει κάνει την έρευνα να πάει στραβά. Είναι περισσότερο ένα ερώτημα για το τι έχει παραμεριστεί. Για κάποιο άγνωστο λόγο, δεν ακολουθήθηκε η μέθοδος απομόνωσης ρετροϊού που είχε χρησιμοποιηθεί για δεκαετίες και που είχε χρησιμοποιηθεί για τη μελέτη ρετροϊών σε ζώα. Οι ρετροϊοί είναι απίστευτα μικροσκοπικά, σχεδόν σφαιρικά σωματίδια, με διάμετρο περίπου εκατό νανομέτρων (ένα δέκατο χιλιοστό του χιλιοστού) Εκατομμύρια μπορούν να χωρέσουν άνετα στο κεφάλι ενός πείρου.
 

 

CJ: Τι βλέπουμε λοιπόν στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο φωτογραφίες του HIV που δημοσιεύθηκαν το 1997;

ΕΠΕ: Αυτές οι φωτογραφίες δικαιολογούν τη θέση που έχουμε από την αρχή. Δύο ομάδες, μία γαλλο-γερμανική και μία από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου των Ηνωμένων Πολιτειών δημοσίευσαν φωτογραφίες. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να πούμε είναι ότι οι συγγραφείς αυτών των μελετών παραδέχονται ότι οι εικόνες τους αποκαλύπτουν ότι η συντριπτική πλειονότητα του υλικού είναι κυτταρική. Οι συγγραφείς περιγράφουν όλο αυτό το υλικό ως «μη ιικό» ή ως «ψεύτικους ιούς» ή «μικροκύτταρα», τα οποία ενθυλακούν κυτταρικά θραύσματα.
 

CJ: Υπάρχουν ιικά σωματίδια σε αυτές τις φωτογραφίες;

EPE: Υπάρχουν μερικά σωματίδια που λένε οι ερευνητές ότι είναι ρετροϊικά σωματίδια. Στην πραγματικότητα, ισχυρίζονται ότι είναι σωματίδια του HIV, αλλά δεν παρέχουν καμία απόδειξη γιατί το ισχυρίζονται.
 

 

Εκπροσώπηση του HIV
 

CJ: Αλλά θα υπάρχουν πολλά από αυτά τα σωματίδια του HIV, σωστά;

EPE: Όχι. Όταν λαμβάνετε ηλεκτρονική μικρογραφία, τα σωματίδια του HIV πρέπει να γεμίζουν ολόκληρη την εικόνα. Αντ 'αυτού, αυτοί οι υποψήφιοι για ρετροϊούς είναι δευτερεύοντα συστατικά των δημοσιευμένων ηλεκτρονικών μικρογραφιών. Επομένως, τα μόρια που εξάγονται από αυτά τα δείγματα δεν μπορούν να υποτεθούν ότι προέρχονται από αυτά τα ρετροϊικά σωματίδια.

Αυτό που αποκαλύπτει αυτό το απόσπασμα συνέντευξης είναι ότι οι «ειδικοί» δεν είναι σωστοί όταν δηλώνουν με υπερηφάνεια «Είναι ένας ιός. Και αν αυτό έχει συμβεί σε τόσες πολλές προηγούμενες περιπτώσεις, γιατί πρέπει να τα πιστεύουμε και στην περίπτωση του Έμπολα;

Ο Jon Rappoport είχε πρόσφατα μια ανταλλαγή email με τον Δρ David Rasnick .
 

 

Ντέιβιντ rasnick
 

Ο Rasnick απέκτησε το διδακτορικό του από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Γεωργίας και πέρασε 25 χρόνια δουλεύοντας με πρωτεάσες (μια κατηγορία ενζύμων) και με αναστολείς πρωτεάσης. Είναι ο συγγραφέας του βιβλίου, "Η χρωμοσωμική ανισορροπία, μια θεωρία του καρκίνου". Ήταν μέλος της Προεδρικής Συμβουλευτικής Ομάδας για το AIDS στη Νότια Αφρική.

Το θέμα της συνομιλίας μεταξύ του Rappoport και του Rasnick ήταν η απομόνωση του ιού του Έμπολα από τους ανθρώπους .

Η βασική ερώτηση ήταν:

Έχει ποτέ απομονωθεί ο ιός του Έμπολα από τον άνθρωπο;

Να θυμάστε ότι η άμεση απομόνωση ιών είναι πολύ διαφορετική από τις διαγνωστικές εξετάσεις, όπως οι δοκιμές αντισωμάτων ή η PCR, οι οποίες είναι δύο έμμεσες μέθοδοι αξιολόγησης.
 

 

Αναλυτής PCR
 

Οποιαδήποτε συζήτηση για τον ιό του Έμπολα πρέπει να ξεκινήσει με το ζήτημα της άμεσης απομόνωσης του ιού.

Το όλο τεκμήριο της επιδημίας του Έμπολα και η επακόλουθη επιδημία στηρίζεται σε αυτό το ερώτημα: Έχει απομονωθεί και καθαριστεί ποτέ ο ιός του Έμπολα από έναν άνθρωπο;

Εδώ είναι αυτό που έγραψε ο Rasnick, αφού διεξήγαγε έρευνα του θέματος στη δημοσιευμένη βιβλιογραφία:

"Έχω εξετάσει προσεκτικά τη βιβλιογραφία σχετικά με την απομόνωση ιών και το Ems (ηλεκτρονική απεικόνιση μικροσκοπίου) των ιών Ebola και Marburg.

 

Δεν έχω βρει πειστικά στοιχεία ότι ο ιός του Έμπολα (και το ίδιο για το Marburg ) έχει απομονωθεί στον άνθρωπο. Βεβαίως, δεν υπάρχουν επιβεβαιωτικά στοιχεία για την απομόνωση του ανθρώπου. Κοίταξα στον ιστότοπο του CDC και δεν υπήρχε τίποτα.


 

 

Το CDC αναφέρει ότι 7.728 περιπτώσεις ιών Ebola έχουν "επιβεβαιωθεί από εργαστήριο".

Ρώτησα το CDC από τι αποτελείται η απομόνωση του ιού Έμπολα από ανθρώπινα δείγματα. Τους ρώτησα επίσης για το πρωτόκολλο που ακολουθήθηκε για την απομόνωση του ιού Έμπολα.

Και δεν έχω ακόμη πειστική απάντηση από το CDC μέχρι σήμερα.

 

 

 

 

Σχεδόν όλα όσα είναι γνωστά για τον Έμπολα και το Μάρμπουργκ προέρχονται από κυτταρική καλλιέργεια και δοκιμές σε ζώα.

Υπάρχει πιθανότητα οι ιοί Έμπολα και Μάρμπουργκ να είναι εργαστηριακά αντικείμενα .

 

Έχω την τάση να πιστεύω ότι αυτό ισχύει.

Αυτό που εννοώ είναι ότι οι ιοί είναι πραγματικοί, αλλά μπορούν να υπάρχουν σε πολύ χαμηλά επίπεδα σε άγρια ​​ζώα και ακόμη και σε ανθρώπους, σε επίπεδα πολύ χαμηλότερα από αυτά που είναι απαραίτητα για την πρόκληση ασθένειας.

Αυτοί οι «επιβάτες» ιοί μπορούν να ενεργοποιηθούν και να ενισχυθούν σε εργαστηριακές συνθήκες καλλιέργειας που έχουν σχεδιαστεί για το σκοπό αυτό, προκειμένου να παράγουν αρκετά σωματίδια ιού για να χαρακτηριστούν.
 

 

Οι ιοί που προκαλούν πραγματική ασθένεια βρίσκονται σε αφθονία σε άρρωστους ιστούς. Μπορείτε να τα δείτε σε πρωτογενείς ιστούς, χρησιμοποιώντας ηλεκτρονικά μικροσκόπια. Δεν είναι απαραίτητο να ενισχυθεί ο ιός στην κυτταρική καλλιέργεια.

Πάντα υποψιάζομαι ότι η κυτταρική καλλιέργεια είναι ο μόνος τρόπος για να παρατηρηθεί ένας ιός από το Ηλεκτρονικό Μικροσκόπιο "

Τα ευρήματα του Rasnick αποτελούν άμεση πρόκληση για ολόκληρη τη βασική θεωρία σχετικά με το «ξέσπασμα του Έμπολα».

Εάν πράγματι, ο ιός του Έμπολα δεν απομονώθηκε ποτέ από έναν άνθρωπο, η αποκαλούμενη επιδημία δεν είναι αποδεδειγμένη.
 

 

Λέγοντας ότι αυτό είναι πολύ σοκαριστικό.

Όταν αξιωματούχοι της δημόσιας υγείας και κυβερνήσεις ισχυρίζονται ότι υπάρχει επιδημία, το βάρος της απόδειξης τους φέρει.

Σε αυτό το σημείο, πρέπει πρώτα να δείξουμε σε κάποιον, κάπου, με έναν σωστό, άμεσο και αναμφισβήτητο τρόπο, έναν ιό Έμπολα απομονωμένο από έναν άνθρωπο.

Θέλουμε να δούμε τα στοιχεία ... Οι άνθρωποι μπορούν να αρρωσταίνουν από παράγοντες πολύ διαφορετικούς από ιούς. Παράγοντες που αγνοούνται ή ακόμη και προκαλούνται, προκειμένου να διατηρηθεί ο πληθυσμός σε μια αποδυναμωμένη κατάσταση, ανίκανοι να αντισταθούν στους πολιτικούς ηγέτες και τις μεγάλες εταιρείες που είναι αποφασισμένοι να καταλάβουν τα εδάφη και τους πόρους .



Σε αυτό πρέπει να προσθέσουμε ότι, αποδίδοντας ασθένειες σε ψευδείς ιογενείς αιτίες, ανοίγει την πόρτα στην πώληση μεγάλων ποσοτήτων τοξικών φαρμάκων και εμβολίων που κατασκευάζονται από μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες.
 

 

Αυτά τα ψεύτικα ιογενή «κρούσματα και επιδημίες» χρησιμεύουν επίσης για να κρατήσουν τους πληθυσμούς σε κατάσταση φόβου, να ικετεύσουν τους ηγέτες τους για λύσεις.

Είναι ένας τρόπος προγραμματισμού της υποβολής και της εξάρτησης του πληθυσμού.

Πρέπει να ανακαλύψουμε τις πιο βασικές υποθέσεις, εκείνες τις παραδοχές που οι περισσότεροι άνθρωποι δέχονται ως αδιαμφισβήτητες αλήθειες και που δεν θα πίστευαν ποτέ ότι είναι ψευδείς, πολύ λιγότερο σκόπιμα ψευδείς .

Και το ζήτημα των ιών και των ασθενειών που προκαλούν είναι μία από αυτές τις υποθέσεις ...